W bezliku, szalonym kliku..
W oceanie, morzu, nurcie rzeki....
W powietrzu, w chmurach, nocy...
Pryzmat tego odbija się echem,
Taranuje mnie ciągle śmiechem,
Jak yin i yang harmonii lotu ptaka,
Spakowany w wspomnień plecaka.
Chaos który mnie ogarnia zabiera...
Nic nie oddaje, tylko ciągła kara.
Brakuje tu rozwagi i powagi.
Nie ujmuje mi nic odwagi.
Szum niespodziewanej fali
Może wylosuje na bali?
Czy uspokoi mnie dryfowanie ?
Tornado pozbędzie się negatywnych uczuć?
Czy pioruny w serce będą mnie kluć?
Inscenizacja tej drogi, sprawia że jestem blogi...
Lecz czas jak naczelnik, tego pilnuje.
Mam przeciwnika którego ciężko pokonać i już wiem skąd ta siła.
Tym rywalem jestem ja sam dla siebie samego.
Auto Norbert Orawiec.
Dodaj komentarz